Boerin Spanje

Ik heb een bed

Het is echt waar! Voor iedereen die dit leest betekent het natuurlijk helemaal niets, maar voor mij is het heel bijzonder. 2 jaar en 6 maanden geleden verkocht ik mijn huis om er in de camper vandoor te gaan. Dat betekende ook dat ik mijn bed achterliet en moest slapen op de dunne kussens die een ruim 25 jaar oude camper heeft. Zonder klagen, hoewel mijn rug wel een andere taal sprak als ik wakker werd.

Toen het huis klaar was, sliep ik op een slaapbank. Iedere avond je bed uittrekken en opmaken, iedere ochtend weer afhalen en inschuiven. Dat was al een verbetering, maar zeker niet ideaal. Tijdens de bouw van het huis bleek dat het erg hoog werd, 5 meter, dus bedacht ik dat de aannemer wel een vide kon maken. En dat heeft hij ook gedaan. 12 m2 aan extra ruimte in een huisje van 40 m2 oppervlakte. Dat zou de slaapkamer worden, besloot ik. Ik heb er laminaat voor gekocht, maar het leggen ervan viel tegen. Met een hoop hulp (dank daarvoor!) is het gelukt en ben ik naar Zaragoza gereden om een bed, lattenbodems en een dik matras te kopen. Ik zal wel bevooroordeeld zijn, maar ik vind het prachtig geworden. En ik slaap als een roos in mijn witte bed.

Ik ben er dolblij mee, maar de honden vinden het niet zo fijn. Lagen we een half jaar lang samen gezellig op de slaapbank in de kamer, nu klim ik iedere avond naar boven om zonder honden in bed te dromen. Zij blijven beneden en ondanks de ruimte die ze nu hebben op de bank, wordt er af en toe door Clooney en Swiffer gejankt in de nacht. Zouden ze me missen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *