Boerin Spanje

Welkom, leuk dat je er bent.

Begin 2016 heb ik het roer omgegooid en heb ik mijn huis in Nederland verruilt voor een boerderij in Spanje. Geen huis, geen elektra en geen stromend water. Geen bad, geen televisie en geen maandelijkse afschrijvingen van mijn rekening. Ik probeer een zelfvoorzienend bestaan op te bouwen op een olijfboomgaard. Op mijn blog houd ik bij hoe het mij en mijn twee honden vergaat in het Spaanse binnenland.

Met andere woorden, hier kun je de belevenissen lezen van een secretaresse die boerin wil worden.


Robbie

Robbie Ik ben de grootste van de twee honden, dus ik vind dat ik als eerste het woord mag doen. Hallo, mijn naam is Robbie en ik ben een kruising van een Rhodesian Ridgeback en een Mechelse herder. Ik ben vijf jaar en vier jaar geleden heeft mijn Mensje mij uit het asiel gehaald en mee naar huis genomen. Ik was toen heel mager en bang en niemand wist waar ik vandaan kwam omdat mijn vorige Mensje me aan een boom had gebonden toen hij me niet meer wilde.

Langzaam aan heb ik vertrouwen gekregen in het leven en nu vergeet ik gelukkig vaak wat er vroeger met me is gebeurd. Hoewel ik best nog bang kan zijn als er bijvoorbeeld een man zomaar recht op me af loopt of als er iemand naar me toe komt met iets in zijn handen. En rood vind ik geen fijne kleur. Mijn Mensje vindt mij een lieve, gezellige knuffel met een klein hartje, maar andere mensen vinden me niet meteen aardig omdat ik nogal hard kan blaffen. Sinds we hier in Spanje wonen is dat niet erg want de buren wonen heel ver weg. Ik vind het fijn hier, ik heb zelfs nog nooit zo’n grote tuin gezien. Ik bewaak het allemaal zodat ons niets kan overkomen. Maar soms wil ik ook gewoon lekker op mijn kleedje in de zon liggen en kan alles me gestolen worden.


Swiffer

SwifferHallo, mijn naam is Swiffer en ik ben ook vijf jaar, maar ik ben wel de oudste. Ik ben een shih tzu en ben nu twee jaar de broer van Robbie. Hij wil altijd graag de baas zijn en dat vind ik prima. Omdat ik zo klein ben, vindt iedereen mij een schatje. En eigenlijk ben ik dat ook. Ik zit graag op schoot en als mijn Mensje de dagelijkse teken controle doet, ga ik met alle liefde op mijn rug liggen en spin ik als een kat. Hier in Spanje help ik Robbie met het bewaken van de finca, maar mijn Mensje vindt het niet goed dat ik (heel schel en hard) blaf en dan moet ik altijd bij haar komen. Vind ik ook niet erg want dan krijg ik een aai of mag ik op schoot terwijl Robbie maar aan het werk is. Wie is er dan slim, nou?

Wat ik hier wel jammer vind is dat de bergen zo hoog zijn. Robbie en mijn Mensje gaan met grote passen omhoog maar mijn pootjes zijn heel kort. Ik klaag niet hoor, dat zit absoluut niet in mijn aard, maar het zou af en toe wel fijn zijn als er iemand was die begrijpt hoe het is om 10 cm boven de grond te moeten leven…


Update 26 februari 2019


Robbie

Eindelijk mogen wij dan weer eens wat schrijven. Ons mensje zegt dat het een beetje feest is vandaag, omdat we hier nu 3 jaar wonen. Voor mij is het gewoon een dag als alle andere, hoor. Hoewel ik vanavond wel een extra lekkere maaltijd verwacht, dat doet ons mensje altijd als er iets te vieren is. Er is in de afgelopen tijd best veel anders geworden. In plaats van in de camper wonen we nu in een huis bijvoorbeeld. Veel fijner, meer ruimte. Dat moet ook wel, want ik heb er een broertje bij gekregen. Een druktemaker is het, maar meestal kan ik er wel tegen en blijf geduldig. Ik ben nog steeds de baas, maar ben eigenlijk een beetje een softie geworden omdat ik hem als mijn zoon zie. In april word ik 8 jaar en ben zo fit als een puber. We gaan elke dag een lange wandeling maken in de omgeving, zodat ik lekker los kan rennen en samen met Clooney op jacht kan. Hij is veel sneller dan ik, maar ook hij heeft nog nooit een konijn of iets anders gevangen. Bij ons huis moet ik vast liggen, wat ik nogal vreemd vind. Ik denk dat het komt omdat ik steeds ruzie wil maken met Timmy, de hond van de buren. Vinden onze mensjes niet leuk. Maar ik moet toch laten zien dat ik de chef van de omgeving ben?


Swiffer

Hoi allemaal, daar ben ik weer. Het is hier nog steeds heel erg fijn. Ik ben helemaal gewend aan de bergen, de rust en de zingende vogels. Mij stoort helemaal niets. Ik ben in januari 8 jaar geworden. Soms zou ik best mee willen rennen als mijn broers er vandoor gaan, maar ze gaan zooooo snel. En het is ook slimmer om bij mijn mensje te blijven; die anderen lopen vast wel 5 keer meer dan ik. En ik loop meer dan genoeg. Vorige week was ik in een baldadige bui en ging mijn neusje achterna, in plaats van mijn mensje. Had ik nog nooit eerder gedaan, dus het was superspannend. Alleen vonden de anderen het niet zo grappig dat ik pas na een half uur tevoorschijn kwam. Ze hebben gewoon geen humor, dat stel. Mijn mensje was niet boos, maar wel bang, denk ik. Er vliegen roofvogels rond en ik ben niet zo groot. Maar mijn mensje moet maar begrijpen dat ik ook een hond ben met instincten.


Clooney

Hallo allemaal. Ik heb me nog niet aan jullie voorgesteld. Mijn naam is Clooney en op de eerste dag van de lente vier ik mijn eerste verjaardag. Ik was pas vier weken oud toen ze me bij mijn moeder weghaalden, dus ik heb wel een basis gemist. Gelukkig heb ik 2 grote broers waarvan ik alles heb geleerd wat belangrijk is. Maar sommige dingen blijf ik raar vinden. Zoals dat mijn broers de hele dag kunnen slapen bijvoorbeeld. De enige beweging die ze na een wandeling krijgen is een loopje van de zon naar de schaduw. Luilakken. Ik hoef gelukkig niet vast te liggen zoals Robbie. Niet dat ik er niet vandoor ga hoor. Ik ren graag door de omgeving, maar ga nooit naar de buren. En dat vindt mijn mensje blijkbaar in orde. Ik wil het liefste de hele dag rondrennen, maar soms is het best al warm hier en krijg ik snel dorst en ga ik naar huis. En dan is liggen naast mijn broers ook wel heel erg fijn.